Η λογοτεχνία στο Λεόντιο
Κάν' το ν' ακουστεί 2018

Η συμμετοχή μας για τον Διαγωνισμό Μαθητικού Ραδιοφώνου "Κάν' το ν' ακουστεί 2018" στις συμμετοχές με την υψηλότερη βαθμολογία.

Εδώ (Δημοτικό Λεοντίου Αχαΐας, στην κατηγορία: Ραδιοφωνικό Μήνυμα)

 
Ας δώσουμε τον κόσμο στα παιδιά, του Ναζίμ Χικμέτ

Παρασκευή 9 Μαρτίου 2018

Ας δώσουµε τον κόσµο στα παιδιά έστω και για µια µέρα

ας τον δώσουµε να παίξουν σαν ένα πολύχρωµο µπαλόνι

να παίξουν τραγουδώντας ανάµεσα στ’ αστέρια

ας δώσουµε τον κόσµο στα παιδιά

σαν ένα τεράστιο µήλο, σαν ψίχα ολόζεστου ψωµιού

να χορτάσουν µια µέρα τουλάχιστον

ας δώσουµε τον κόσµο στα παιδιά

να µάθει έστω και για µια µέρα ο κόσµος τη φιλία

τα παιδιά θα πάρουν απ’ τα χέρια µας τον κόσµο

θα φυτέψουν αθάνατα δέντρα.

Οι σκέψεις μας μετά το διάβασμα του ποιήματος:

Πολλά παιδιά στον κόσμο δεν είναι χαρούμενα γιατί είναι άρρωστα και δεν μπορούν να πάνε σε γιατρό. Τα παιδιά της Γης δεν έχουν νερό και φαγητό.

Τα Αστέρια

 

Στον κόσμο που ζούμε με ενοχλεί που πολλοί άνθρωποι πετάνε τα σκουπίδια εδώ και κει.

Οι Αταίριαστοι

 

Με ενχολεί όταν βλέπω παιδιά άστεγα.

Τα Αστέρια

 

Με ενοχλεί που κάποια παιδιά δεν έοχυν να φάνε και να πιούνε... και εμεις δεν έχουμε λεφτά να τα βοηθήσουμε.

Οι Άπαιχτοι

 

Το λάθος των μεγάλων είναι ότι χτυπούν τα παιδιά και όταν έχουν λεφτά, τα κρατούν για τον εαυτό τους.

Οι Άπαιχτοι

 

Αν έπαιρνα τον κόσμο στα χέρια μου, έστω για μια μέρα, θα τον καλλιεργούσα, θα τον στόλιζα, θα τον καθάριζα και θα έδινα τροφή, νερό, ρούχα και σπίτι σε όλους. Θα έκανα καλά τα παιδιά που έχουν ανάγκη. Θα έκανα τον κόσμο πιο όμορφο.

Οι Άπαιχτοι

Ξαναγράφουμε, ομαδικά, το ποίημα αλλάζοντας ή προσθέτοντας λέξεις και φράσεις δικές μας.

Ας δώσουμε τον κόσμο στα παιδιά έστω και για μια στιγμή

ας τον δώσουμε να παίξουν σαν ένα ολοστρόγγυλο μαλλί της γριάς

να παίξουν τρέχοντας ανάμεσα σε τρούφες σοκολάτας

ας δώσουμε τον κόσμο στα παιδιά

σαν ένα μικρό κόκκο άμμου, σαν μαξιλάρι απαλό από μαλλι προβάτου

να χορτάσουν παιχνίδι τώρα

ας δώσουμε τον κόσμο στα παιδιά

να φυτέψουν μπαλόνια να θρέψουν τη συμφιλίωση.

Πρόταση για διάβασμα:

 
Το τραγούδι του κλόουν

Παρασκευή 9 Φεβρουαρίου 2018

Το τραγούδι του κλόουν (Γιώργος-Μενέλαος Μαρίνος)

Δεν έχεις πού να κοιμηθείς

δανείσου το παπούτσι μου

δεν έχεις πού να ζεσταθείς

δενείσου την καρδιά μου

δεν έχεις πού να πιεις νερό

ξεδίψασε στο δάκρυ μου

δεν έχεις πού να ονειρευτείς

δανείσου τα όνειρά μου.

Κρύβω βαθιά στις τσέπες μου

δυο ψίχουλα ψωμί,

κρύβω τον ήλιο, τα πουλιά

κι ένα άσπρο γιασεμί

κι όλα θα γίνουν αύριο

καρβέλια, χρώματα

για να χορτάσυν των παιδιών

μάτια και στόματα.

 

Ο δικός μας κλόουν:

Πρόταση για διάβασμα: